Lessen van Christus in jonge taal

Lessen van Christus in jonge taal

Goed, over die klassieker. In 1379 werd Thomas van Kempen geboren. Hij was een jonge monnik die goed nadacht over het leven en hoe je dat nou op een goede manier kon doorbrengen. Nee, geen chillen op de bank maar wel hoe je een beetje houvast kunt krijgen in je leven: ‘Hoe krijg ik een beetje zekerheid over wat ècht belangrijk voor mij is, met wie je wel en niet moet praten en hoe je een goed leven kunt leiden.’ Zeker voor een monnik was God belangrijk; nog steeds wel!

Thomas besloot daarom een boek te schrijven met allemaal goeie tips. Leuk voor gelovige mensen, maar zijn boek werd ook een vette hit in de gewone wereld waar mensen niet naar de kerk gingen.
Zo’n boek uit ‘14 nog wat’ is vandaag natuurlijk niet meer te lezen. Daarom maakte Mink de Vries een paar jaar geleden een nieuwe vertaling van Thomas’ boek.
Lees even mee: ‘Als je er niet echt voor gaat en niet keihard je best doet, zal je nooit een beter mens worden. Als je je drive kwijtraakt, wordt het er niet beter van, eerder minder.’ Oké, klinkt goed. De Vries: ‘Ook in Thomas’ tijd waren veel mensen uit op uiterlijkheden en snelle bevrediging van behoeften.’ (Vandaag de dag zou je denken aan een scooter, bontkraag en rijk worden; toch?)
Thomas zegt dan: ‘Blijf bij jezelf, laat je niet leiden door omstandigheden, hoe anderen er bij lopen of wat ze van je vinden en die alleen maar pleziertjes najagen.’
En zo is het ook met vrienden en vriendinnen, je school- en studiekeuze, met mensen die belangrijk voor je zijn. Je eigen keuzes maken doet gewoon soms pijn. Gelukkig staat zijn boek dus vol met praktische tips over het leven en hoe God je daarbij kan helpen.
Meer lezen? Vraag het als cadeautje aan je ouders: zij ook blij!

Link naar bol.com: http://bit.ly/2rMqH0i
 

terug
 

Laatste nieuws

Blog

3 t/m 26 december 3 t/m 26 december

lees meer »
 
Zaterdag 16 december Zaterdag 16 december

 
Exit West Exit West

Exit West
Wat een geweldige bibliotheek is Bibliotheek Gooi en Meer toch! Goede nieuwe boeken liggen zo voor het meenemen. Waaronder deze. Wat een geweldige inkijk in het vluchtelingenbestaan. En dan in zeer aansprekende romanvorm. Je mag hem maar 1 week houden, maar dat is ook genoeg. Op 2 of 3 donkere herfstavonden onder een dekentje op de bank met dit boek. Niet 1, maar 2 of 3, want geef de inhoud ook ruimte om in jou te bezinken. De bestemmingen worden beschreven, niet de reis. Die heet hier eufemistisch een “deur”.  Je leeft mee met Nadia en Saïd en sluit het boek met goede hoop voor de mensheid en een glimlach.

VL, 9 december

 

lees meer »