Na Pinksteren.. Na Pinksteren..

Na Pasen
Na Pasen zou het leven anders kunnen zijn. Niet meer opstandig, maar opgestaan. Niet meer in lichamelijke pijn maar in een hemels lichaam. Niet meer in donker maar in licht. Zo deed de goddelijke mens Jezus het ons ooit voor.
Een bericht kan je leven veranderen. Is dit zo’n bericht? Het heeft alles in zich van nepnieuws en toch hebben veel mensen het als waar aangenomen. Velen zijn er ook creatief mee geweest. Voor de éen is het letterlijke verhaal datgene wat vreugde en leven brengt, voor de ander is het de ruimte die het verhaal biedt om zelf met God in gesprek te gaan.
Die goddelijke mens leefde het leven voor, maar niet in het schimmige of verborgene. Hij brak het dode in het leven open. Dat het nieuws van zijn opstanding ons goed mag doen.
VL, 10 april 2018

40 dagen
Ieder jaar nemen wij vóor Pasen 40 dagen om  te denken aan het lijden van Jezus. Aan zijn laatste lijden aan mensen en hun macht en onbegrip dat het einde inzette van zijn leven op aarde. Een leven van dienstbaarheid aan God en mensen. Veertig (40) was in Israël het getal voor “eindeloos”. Noach wachtte 40 dagen toen na de zondvloed het land weer was drooggevallen om de ark te openen, Mozes bleef 40 dagen op de berg Sinaï  voordat hij de stenen tabletten met de 10 geboden ontving, en men zei dat de tocht door de woestijn na de slavernij in Egypte, de exodus, 40 jaar had geduurd. Aan het begin van zijn werk als Bevrijder van mensen bracht Jezus 40 dagen door in de woestijn. (Mattheus 4:1-11). Veertig dagen voor ons om te leren begrijpen wat het betekende dat Jezus zich voor ons opofferde.
VL, 20 maart 2018

Van ziek naar beter
Weer enkele uren per dag aan het werk! Heerlijk toch als je van ziek naar beter mag gaan. Wat een zegen, ik kan het niet anders zeggen. In ziek-zijn lijk je nl. ook jezelf kwijt te raken. Want ook al is, ik zal het even persoonlijk maken: de aandoening puur lichamelijk, mijn geest verzwakte ook. Of ik er nou zo mee bezig was, met die te herstellen aandoening? Ik dacht het niet. Het gewone leven kostte meer moeite - is dat het dan? Gisteren na 3 uur werk zó uitgeput in slaap gevallen dat ik de tuinier niet hoorde aanbellen, binnenkomen, met een elektrisch apparaat in de tuin in de weer. (Als je nu ook denkt aan Johannes 20:1-18 Maria bij het open graf – daarvoor is het nog te vroeg... )

VL, 15 maart 2018

Exit West
Wat een geweldige bibliotheek is Bibliotheek Gooi en Meer toch! Goede nieuwe boeken liggen zo voor het meenemen. Waaronder deze. Wat een geweldige inkijk in het vluchtelingenbestaan. En dan in zeer aansprekende romanvorm. Je mag hem maar 1 week houden, maar dat is ook genoeg. Op 2 of 3 donkere herfstavonden onder een dekentje op de bank met dit boek. Niet 1, maar 2 of 3, want geef de inhoud ook ruimte om in jou te bezinken. De bestemmingen worden beschreven, niet de reis. Die heet hier eufemistisch een “deur”.  Je leeft mee met Nadia en Saïd en sluit het boek met goede hoop voor de mensheid en een glimlach.

VL, 9 december



Oogstdienst
Dit jaar wordt de oogstdienst gehouden op zondag 12 november in de Witte Kerk. Wij vieren dat letterlijk met de vruchten van de oogst van het land. De diaconie vraagt aan wie dat wil omstevig fruit, een plantje of een financiële bijdrage te brengen naar de groep vrijwilligers die hiervan bakjes maakt. Zij doen dit op zaterdag 11 november in de Witte Kerk tussen 9.30 en 11.00 uur. Tijdens de dienst staan de bakjes feestelijk in het zicht en ze worden zondag na de dienst rondgebracht. De vruchten van het land staan symbool voor het leven dat ons door God gegeven wordt en waar wij mensen aan meewerken met de talenten ons gegeven.

VL, 9 november 2017

Contextueel Bijbel lezenTerwijl hier de herfst begon was ik met collega’s uit binnen en buitenland in India. We zijn van context gewisseld, de Nederlandse of Amerikaanse of die van Myanmar voor het interreligieuze India. We waren te gast bij een instituut dat zich op het bestuderen en begrijpen van die interreligieuze context toelegt. Daar is dus altijd wat te leren. Ook hopen we vanuit Nederland te komen tot een uitgebreidere vorm van Contextueel Bijbellezen. U zult daar nog meer van horen. Want de Bijbel is niet alleen een tekst van vroeger. De Bijbel is zeker ook voor nu. En het is belangrijk het verschil te erkennen tussen de verschillende lezers: jong of ouder, uit Appelscha, ’t Gooi of Delhi..
Klik s.v.p. even onderstaande links aan, dat is een getuigeverslag met foto’s.
http://www.raadvankerken.nl/?b=4721, http://www.raadvankerken.nl/?b=4726
VL, 28 oktober

Diwali
Hindoes wereldwijd vieren vandaag Diwali, het feest van het licht, gewijd aan godin, Lakshmi, zij staat in het grote godenfirmament van het hindoeïsme voor voorspoed, geluk, succes, wijsheid en welvaart. Het feest benadrukt de overwinning van het goede op het kwade, van het licht op het donker. Voorafgaand van het feest wordt het huis schoongemaakt, voor zover men dat al niet deed wordt een week afgezien van vlees en alcohol, mens en dier wordt versierd met kleur en nieuwe kleding of accessoires. Tijdens het feest branden er talloze lichten met als hoop dat het innerlijk van de mens verlicht mag worden en men na dit feest weer zonder zonden verder kan. Elementen van Divali doen ons denken aan ons Kerstfeest. Als u iemand kent die hindoe is en dit feest viert, wens hen een “Gelukkig Divali”, beter nog: weet u éen in goddelijk licht. Zie ook: https://www.nrc.nl/nieuws/2011/10/27/diwali-het-kleurrijke-festival-van-het-licht-a1465771
VL, 19 oktober

Het huis van de Moskee
Een indrukwekkend boek waar ik nu pas aan toe kwam vind ik “Het huis van de moskee” van Kader Abdollah uit 2014. Aanbevolen! We vallen midden in het verhaal als ik citeer uit de versie van de Colibri-bibliotheek blz. 378: De laatste tijd ging Aga Djan vaker naar de rivier en hij wandelde in het donker langs het water. Hij herinnerde zich de woorden van zijn vader. ‘Als je soms verdrietig bent, loop langs de rivier. Praat met de rivier. Hij neemt je verdriet mee.’. ‘Ik wil niet klagen, maar ik voel een steen in mijn keel’, zei Aga Djan tegen de rivier. Zijn ogen brandden, een traan liep over zijn wang en viel op de grond. De rivier pakte de traan, nam hem stil in het donker mee en liet het niemand weten.’
VL, 12 oktober

Missionair kerk-zijn
Missionair kerk-zijn is voor velen een nieuwe term. Enkele jaren geleden werd in de Protestantse Kerk Nederland (PKN) de term evangelisatie verruild voor “missionair werk” en tevens werd de inhoud bijgesteld. Wij zijn vanuit de kerk natuurlijk betrokken bij de mensen buiten de kerk, want wij delen met hen het leven en hebben hen iets te bieden: het verhaal van ons eigen leven met God, de woorden en daden van Jezus, de warmte in een gemeente, de moraal die onze cultuur gevormd heeft enzovoort. Maar hoe doen we dat op een manier zodat wij mensen ook echt kunnen bereiken? Niet in ouderwetse taal of met voor hen onbekende vormen. Zó heeft Jezus het ons niet voorgedaan… Zie ook: www.protestantsekerk.nl/themas/missionair-werk/missionair-werk
5 oktober, VL

Kerk
“Kerk”, dat zijn gelovigen van verschillende kerken en geloofsgroepen. Want zij/wij wisten vanaf het begin dat je “kerk” niet alleen voor jezelf of met je eigen groep bent. Wij zijn door Jezus uitgenodigd ook anderen in ons geluk te laten delen en we hebben zelfs een opdracht voor de wereld. Lees (bijv. op www.de bijbel.nl): Mattheus 28:16-20. En wat de leerlingen gezegd werd is over grenzen van tijd en plaats heen óok voor ons! Het Griekse woord “oecumene” kwam in gebruik (uitspraak: eu·kuu·mee·nə). Dit betekent: de hele bewoonde wereld” en het is de aanduiding geworden van de herkenning van onze opdracht om als “kerk” het contact tussen kerken én met de rest van de bewoonde wereld gestalte te geven.
28 september, VL

Vredesweek
Wat een Vredesweek hier in Naarden en Bussum!  Het begon afgelopen zondag met een Vredeswandeling na kerktijd door en om Naarden-Vesting. We waren in elkaars gezelschap: Syriërs, moslims, christenen, Naardenezen, Eritreeërs en we hoorden en wandelden en aten elkaars lekkernijen. De wandeling was ook nog genomineerd voor een vredesduif door PAX! https://www.vredesweek.nl/agenda/uitreiking-pax-duif-2017-aan-ambassade-van-vrede-naarden. Vanavond was een avond georganiseerd door het CCIV en vele partners in het nieuwe stadhuis in Bussum. 100 Mensen, ongeveer half om half: oudere burgers van Gooise Meren en de nieuwe burgers waren tegelijk ook een stuk jonger. Kijk op http://www.cciv.nl/2017-07-benieuwdbeducht/ voor het verslag.
21 september, VL

Startdienst
De startdienst afgelopen zondag was een succes, vond men. Heerlijk om al die positieve geluiden te horen: over het zingen van de Naarder Cantorij met Ike, het jubelende spel van Wybe op het orgel, het elkaar weer zien en met elkaar vieren na de zomerperiode, over de dominees die zo op elkaar ingespeeld zijn en wat te vertellen hebben, over de koffie en het bijpraten en het ontdekken van nieuwe gemeenteleden. Er wordt deze maand ook al weer druk vergaderd en we maken plannen voor het nieuwe jaar. Er gaat veel gebeuren, in diversiteit.
14 september, VL

Beginnen
Het jaar gaat weer beginnen. Wat voor jaar? Het kerkelijk jaar begint immers pas op 1e Advent. Het is een begrip uit het school en cursuswezen dat de kerken hebben overgenomen. En het is bij ons een: na-de-zomervakantie-jaar / een: we-gaan-er-met-vreugde-weer-tegenaan-jaar. Dat loopt bij ons in de gemeente vanaf de start van het schooljaar voor de jongsten onder ons tot ongeveer mei-juni als de wat ouderen onder ons de zomer willen vervroegen en de zon gaan opzoeken. Dat het een praktisch, zinnig, leerzaam nieuw jaar mag worden.
7 september, VL


 

terug
 

Laatste nieuws

Blog

27 juni 2018 27 juni 2018

lees meer »
 
Bezinning Bezinning


Er zijn diverse mogelijkheden tot ontmoeting en bezinning.
In verzorgingshuizen De Veste, Het Ravelijn en Zandbergen en in het Annacentrum.
Informatie bij de predikanten.
 

 
Na Pinksteren.. Na Pinksteren..

Pinksteren, het feest van de heilige Geest. Geest van God, niet te zien, wel te ervaren. Niet aan te raken of vast te houden, wel te beleven. Er wordt mooi over gesproken in Handelingen 2. Zo uitgebreid wordt zelden een wonder beschreven. Maar het blijft raadselachtig. Licht en vuur beleven de treurende volgelingen van Jezus, ze spreken zelf hun onbekende woorden en mensen verstaan hen onbekende stemmen. En er ontstaat het gevoel van eenheid met anderen rondom mooie verhalen over God.
God zelf zoekt telkens weer mensen te bereiken, ook nu. Waar zien of ervaren wij die kracht die van hem uitgaat, die kracht van het begin die ons nooit zal loslaten? Is het soms te eenvoudig: hij is in de wind, de zon, zij is in vriendelijkheid. Weten we het te benoemen, zijn we de Pinkstertaal in spreken en luisteren machtig? En zo niet, waar valt dat te leren? Staan we er nu, na weer een Pinksterfeest, meer voor open? Dat zou mooi zijn.
Ik zou wel stickers willen hebben met de opdruk: “teken van de liefde van God” en die overal opplakken waar ik de kracht van zijn/haar Geest herken. Stel dat we dat allemaal zouden doen – dat zou een heel groots en concreet teken kunnen worden. Ik begin met er in gedachten éen te plakken op jou die dit leest…
VL, 21 mei 2018




 

lees meer »